เมื่อมันถึงเวลาที่ต้องเลือก

และมันเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต

ถึงแม้ว่ามันยังไม่ชัดเจน

แต่เราก็ควรต้องไตร่ตรองดีๆใช่ไหม

จะทำยังไง ถ้าตะกอนความคิดมันมันลอยฟุ้ง

ในหลายครั้ง เวลาที่คนอื่นต้องตัดสินใจ

เราก็มองว่าไม่ต้องคิดมากหรอก

ก็ทำอย่างนี้ อย่างนั้น อย่างโน้น ไปจบละ

...ง่ายเนาะ...

พอมาถึงตัวเองมันไม่ง่ายเลย

ชีวิตมันซับซ้อนเกินกว่าจะบอกเล่าและอธิบาย

แม้ตัวเองบางครั้งยังลังเลและสับสนว่าต้องทำยังไง

จะงงไหมถ้าบอกว่าเรื่องบางเรื่องเราก็สามารถตัดสินใจด้วยตัวคนเดียวไม่ได้

แต่ก็ต้องตัดสินได้ด้วยตัวเอง...สรุปมันให้ได้

ถ้าขืนยังลังเลแบบนี้ เวลาก็จะเสียเปล่ามันต่อไป

แต่ก็ทำไม่ได้สักที

ความคิดตีรวน ไอ้โรคคิดเยอะกังวล

มันต้องกินยาอะไรถึงหาย

ถ้าบอกต้องกินยาที่ชื่อ "ความกล้า" กับยาที่ชื่อ "ความเชื่อมั่น"

นั่นแหละที่ยาก

เป็นผู้ใหญ่มันเหนื่อยนะ

และยิ่งการที่จะเป็นผู้ใหญ่ที่มีอนาคตและความก้าวหน้า

มีรากฐานที่มั่นคง เพื่อคนที่เรารักมันก็ยิ่งยาก

มันเหมือนคนฟุ้งๆ

เจ๊าะแจ๊ะ เรื่องง่ายก็ทำไมได้ใช่มะ

นั่นแหละเรากำลังเป็น

แต่มันยากจริงๆนะ

ทั้งที่รู้ว่า

อย่า อยู่ อย่าง อยาก

แต่

กำลังพยายามนะ

อยากเลือกสิ่งที่ดีและไม่อยากก้าวพลาด

เพราะมีคนที่รักคอยความหวังอยู่

ขอพลังหน่อยนะ